«روان كاوي متن» شيوه اي است كه به كمك
آن، تفكرات نهاني و احساسات
اصلي نويسندهي هر متن را به سادگي از درون
نوشتار كشف و استخراج ميکنند. اين شيوه در ميان متدهاي رايج روانپژوهي و
نوشتارشناسي يكي از برترين متدهاي آكادميك است.
به عقيدهي بسياري از دانشمندان علم
روانشناسي متن و روانپژوهشانِ نوشتار «علميترين بررسي از سوي محققان و
زبان شناسان، واژهپژوهي نگارشي يك متن است». شيوهاي متقن كه به كمك آن
ميتوان با دقت بسيار بالا درصد تمايلات رواني نگارنده را براي هر يك از
انواع احساسات دروني او تعيين کرد.
بنيان اين تكنيك كه يكي از برترين
روشهاي شناخته شدهي علمي در زمينهي بررسي روانشناسانهي متون است، بر
اساس شمارش اصليترين واژگاني است كه در طول متن توسط شخص نگارنده براي
بيان انواع
احساسات به كار گرفته شده است.
بايد دانست كه در اين شيوهي پژوهشي حتي
نوع رنگها و يا اشيايي كه نويسنده در نگارش جملات استخدام مي كند، به
خوبي بيانگر انواع و گونههاي احساساتي است كه در هنگام نگارش متن بر روان
نگارندهي نوشتار حاكم بوده است.
براي نمونه، روحيه و احساسات نگارندهاي
كه در متن خود، 4 بار رنگ سياه و خاكستري را به كار گرفته است، نسبت به
نويسندهاي كه در هنگام نگارش در متن خود 4 بار رنگ آبي و سفيد را استفاده
ميكند، كاملاً متفاوت و براي روانكاوان به سادگي قابل تمايز است.
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط نجفلو در یکشنبه بیست و هشتم تیر 1388 و ساعت
10:21 |